Kęty: s. Łempicka, fundatorka klasztoru

Kęty: s. Łempicka, fundatorka klasztoru, ma „swoją” ulicę

W sanktuarium Wieczystej Adoracji Najświętszego Serca Jezusa w Kętach na Podbeskidziu modlono się 8 grudnia o beatyfikację służebnicy Bożej s. Marii Łempickiej -fundatorki tutejszego kościoła i klasztoru sióstr klarysek. Msza św. połączona była z uroczystością nadania nazwy ulicy im. s. Marii Łempickiej .

Ks. Jerzy Musiałek, diecezjalny moderator Domowego Kościoła, który przewodniczył Mszy św. zwrócił uwagę, że w postawie służebnicy Bożej -przez całe życie ufającej Bogu – wyraźny był rys maryjnej pobożności. „Kiedyś nawet napisała, że ten ufa prawdziwe, kto ufa do końca. W tym upodobniła się do Maryi, bo przecież wiemy, że nie łatwe było jej życie. Obfitowało w wiele trudności i cierpień. Wszystko czyniła z wielka pokorą” – podkreślał kapłan

Po nabożeństwie wierni przeszli do kaplicy Męki Pańskiej, w której od miesiąca znajduje się sarkofag z doczesnymi szczątkami fundatorki .Tutaj wierni modlili się o rychłą beatyfikację zakonnicy. Na ulicy przylegającej do klasztoru burmistrz Kęt Roman Olejarz uroczyście przeciął wstęgę i odsłonił tablicę z nazwą ulicy imienia s. Marii Łempickiej

Walentyna Julianna Józefa, Łempicka urodziła się 7 lutego 1833 w majątku Godziszewy k. Rypina. W 1859 wstąpiła do zgromadzenia sióstr felicjanek w Warszawie. Po kasacie zakonu, kiedy grupa sióstr kapucynek, została przeniesiona do klasztoru bernardynek w Łowiczu, Łempicka osobiście postarała się u cara Aleksandra II o przyznanie kapucynkom osobnego klasztoru w Przasnyszu. Tutaj została przyjęta do klauzury i rozpoczęła nowicjat. Potem przeniosła się do Rzymu, gdzie za pozwoleniem papieża Piusa IX, odbyła nowicjat u sióstr Maryi Wynagrodzicielki. W 1873, jako s. Maria od Najświętszego Serca Jezusa, złożyła śluby proste wg reguły św. Klary.

W 1907 roku, po powrocie do Polski, wobec groźby kasaty zdecydowano o przyłączeniu kapucynek z Kęt do zgromadzenia franciszkanek Najświętszego Sakramentu ze Lwowa. Zgodę na inkorporację wydał m.in. krakowski kardynał Jan Puzyna oraz lwowski arcybiskup św. Józef Bilczewski. 8 lat przed śmiercią mniszka ulegała ciężkiemu wypadkowi, po którym ponownie przyjęła pozycję prostej nowicjuszki z klasztorze. Zmarła 24 stycznia 1918 w Kętach .

7 lutego 2006 ordynariusz diecezji bielsko-żywieckiej bp Tadeusz Rakoczy dokonał otwarcia jej procesu beatyfikacyjnego.

rk / Kęty

Katolicka Agencja Informacyjna

Top